Deze ruimte is een onderdeel van de kerk geweest, namelijk een in 1468 gebouwde zijkapel. Vroeger was er een open verbinding met de kerk (1 en Waalse kerk). Boven de ingang van de absis is een kleine balustrade. Vanaf deze plaats had men zicht op het altaar van de kerk. De zieken, die boven verpleegd werden (17 en 18) konden aldus de eredienst bijwonen.
In dit vertrek bevindt zich onder de vloer een grafkelder. Vermoedelijk ligt daar een abdis begraven. Het aantal zusters nam met het opkomende protestantisme aanzienlijk af. Waren er in 1516 circa 110 zusters, dat aantal was in 1584 nog maar 29. Zij verbleven in het gedeelte dat nu Museum Nusantara is. In 1640 stierf de laatste zuster; zij werd begraven in de voormalige kloosterkapel.
In 1776 verhuisde het Delftse Collegium Musicum na negen jaar musiceren in de eetzaal naar de nieuwe muziekzaal, die de spinkamer en het abdissengraf omvatte. Later werd de muziekzaal gebruikt voor lezingen, maar de ruimte bleek al gauw te klein. Toen de muziekzaal als opslagruimte van de kazerne diende, raakte het behoorlijk in verval. Bij de grote restauratie gedurende de oorlogsjaren verdween de muziekzaal weer en werden deze ruimtes zoveel mogelijk in de zestiende-eeuwse staat teruggebracht.
